Wüll teil Lüt lieber läse als lose – hie sy es paar Songtexte:

Stärn

Du gsehsch e ke Stärn y der Nacht, we’d nid zum Himel luegsch.

Du fingsch nid der Chärn vo der Sach, we du nid würklich suechsch.

U du machsch ke Reis u machsch ke Ritt

Ohni der Muet zum erschte Schritt

U blybsch elei daheime.


I ha mir es Boot bout, es isch ym Hafe aabunge

I ha d‘Sägel no yygrollt u ha scho Salz uf der Zunge.

Un i warte scho lang dunde am Strand

Bis dass der Wind no wäjt vom Land

U bis es aafaht keime.


So lueg nid uf d’Schätte a der Wand

Nimm dys Handgepäck y d’Hand

U mach e Schritt über d’Schwelle.

Lueg nid uf das, wo di no het,

Lueg uf dy Stärn, är nimmt di mit

Uf e Wäg y ds Hälle.


Wenn isch es Zyt für dä Schritt, wo‘d nie meh rückwärts geisch?

U wird dir der Wäg nid chly wyt, wo du vor dir weisch?

Es git e kes Zyl da by däm Spiel

U o we du weisch, es choschtet viel,

Du fahsch no Mal aa tröime.


So lueg nid uf d’Schätte a der Wand

Nimm dys Handgepäck y d’Hand

U mach e Schritt über d’Schwelle.

Lueg nid uf das, wo di no het,

Lueg uf dy Stärn, är nimmt di mit

Uf e Wäg y ds Hälle.



S’git en Ort

S’git en Ort uf der Wält, volländet win es Gmäld,

U da ghört es Stück dervo eleini mir.

Da mach i mir e Garte, säje zarti Pflanzenarte,

I ha alli Zyt zum Warte, da.

U der Wind y de Böim singt es Lied vo myne Tröim

U d’Quelle sprudlet da, so früsch si maa.

A däm Ort find i Rue, u tuen i d’Ouge zue,

Gsen i da vor mir es lieblichs Bild vo dir.


S’git en Ort, irgendwo, da isch no niemer härecho,

S’het e höchi Muur drumum u ds Tor isch zue.

Dert inne lachet d’Sunne u Lieder chöme grunne

Us däm töife Brunne, da.

Si töne immer wilder u d’Schätte male Bilder

Vo Zyte, won i längscht vergässe ha.

A dä Ort wott i hi, wenn i unverstande bi,

U wen i dert bi, dänk i glych nume a di.


A däm Ort isch es so, win i geng ha tröimt dervo,

U di ganzi Wält wird chly da rund um mi.

All di Lascht vo dene Jahre lan i los, i la se fahre,

Bi mit dir u mir ym Klare, da.

Frage nid, warum u wie, d’Wulche chöme, d’Wulche flie,

U si lö der Himel hie la staa.

Chumm doch mit, chumm derthi, wo myni Tröim daheime sy,

U we’d ganz sorgsam bisch, het’s da o Platz für di.



Mängisch zart u mängisch wild

Di Schachtle voll vo Briefe da erinneret mi dra,

wi alls vergeit u ds Läbe mir dür d’Finger rünnt.

Schad für all das, wo verby isch, aber guet, dass i’s ha gha.

U das, wo zellt, isch, dass es y mym Härz no brönnt.

U das Füür vo der Liebi, wo da wüehlt,

brönnt mängisch schüüch u mängisch wild.


I han e Harddisk voll vo Fotis vo de Plätz, won i bi gsy

I han e Feschtplatte voll Songs, wo ds Härz hei grüehrt.

I ha uf der Wält uss Bilder gseh, wo z’innerscht y mir sy

U mänge Song het mi zu mir sälber gfüehrt.

Das isch ds Lied, wo mir ds Läbe mängisch spielt,

U es isch lieblich u isch wild. –> Intro


Un i dänke a die Mönsche, wo mir mal begägnet sy,

Die, won es Stück vo ihrem Wäg mit mir hei teilt.

Die, won i gliebt ha, sy für mi di strängschte Richter gsy

U mängi Wunde isch no geng nid ganz verheilt.

Ja, das Spiel, wo ds Läbe mit dir spielt

Isch mängisch fyn u mängisch wild.


Mängisch isch es nid eso cho, win i’s gärn hätt gha,

Doch am guete Wille het es sälte gfählt.

Aber irgendwo het irgendöpper geng e Tür uftaa,

Uf das, wo’s aachunnt, das han i sälte sälber gwählt.

Ja, dä Wäg, wo dir ds Läbe so befiehlt,

Isch mängisch guet u mängisch wild.


U mängisch han i ds Gfüehl, es gäb e keni Zuefäll hie,

Un i stuune, dass’s mi würklich richtig git.

U mängisch ligen i ym Gras u luege zue, wi d’Wulche zieh,

U bi so chly u bi so gross u bi dermit

E chlyne Teil vo öppis Grossem, wo da spielt,

Mängisch zart u mängisch wild.

U de loben i das Grosse, wo da spielt,

Mängisch zart u mängisch wild,

Mängisch zart u mängisch wild.



Nach all dene Jahr

Nach all dene Jahr isch guet, dass du no da bisch,

Es isch mir klar, es chönnt o anders sy.

Mir kenne vonang üsy Macke afe besser als di guete Syte

U Narbe, won ys zwacke, syn ys nöcher als di guete Zyte,

Ja, mir läbe geng y Gfahr…


Nach all dene Jahr, da gsehn i, was i glehrt ha,

Vilich sogar no mee als i cha gseh.

Mir hein ys gschliffe an enand, eso wi d’Chisle dert am Strand,

Doch mir hei’s nid gschafft, üs so z’forme wi dä Töpfer da sy Ton,

Mir sy no geng es unglych Paar…


Nach all dene Jahr sy mir zwöi es Universum,

Berächebar, u doch so gheimnisvoll.

So mängs, wo mir nid chöi erkläre, wär mir sy u was mir wäre,

U wohi dass üsy Reis geit y däm viel z'chlyne Boot

Das isch no alls andere als klar…


Nach all dene Jahr.